این درخت
با آهنگ غمگین باد
خشک شده سایه اش
آویزان
فرار می کند
این چراغ برای چه
تا آسمان سر کشیده؟
تا کی ؟
بر این باغچه نور می پاشد
حرفهام در دود سیگارم
سرد می شود
دود.....
فقط مرا خیس می کند
در این باغچه
نه درختی
نه آینه
نه هیچ
نه وجود....
وجود دارد
نه خود را می بینم
نه آن بچه
که سر به زیر در خاک
استخوان می بندد
فقط موهات در صورتم
در لای دندان هام
حرف می زند
نه برگی
نه درختی
این بچه هنوز
پوسیده
نگاهم می کند
برچسب:
نویسنده: محمد رئیسی